تقدیم به بهترین داداش دنیا
سلام
چند روز پیش نشسته بودم خونه (بیکار). رفتم سراغ دفتر طراحیم یه نقاشی کشیدم بعد از شش ماه انگار دلم تنگ شده بود برای نقاشی کشیدن.نمیدونم چی شد به سرم زد چهره ی یه آدم واقعی رو برای اولین بار بکشم .
عکس آقای کامران نجف زاده (داداش کامران ) رو گذاشتم روبه روم با خودم کلی کلنجار رفتم بکشم یا نکشم گفتم تا یه جایی می کشم اگه شبیه نشد پاره اش می کنم .
شروع کردم به کشیدن وقتی تموم شد خودم باورم نمی شد من تونسته باشم انقدر شبیه طرح اصلی بکشم آخه برای اولین بار بود قبلا هم خیلی کشیده بودم اما نه از رو ی یه عکس یا یه شخصیت واقعی. خیلی دوست داشتم خود داداش کامران هم ببینه( و چون نتونستم براشون ارسال کنم )واسه همین از ایشون اجازه گرفتم و گذا شتم اینجا .حالا که دارم فکر می کنم می گم ای کاش این تصویر یه ماه پیش کشیده می شد و من هم وبلاگ داشتم تا روز تولدشون دست خالی نبودم لااقل.
اینم از نقاشی بنده . داداش کامران اشکالاشو به بزرگی خودت ببخش!!

هیچ ! باشد تا بماند یادی و یادگاری !